<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه</PublisherName>
      <JournalTitle>مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش</JournalTitle>
      <Issn>2588-6967</Issn>
      <Volume>7</Volume>
      <Issue>72</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2024</Year>
        <Month>06</Month>
        <Day>21</Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>نقش اضطراب و روابط موضوعی مادران در پیش‌بینی اضطراب جدایی کودکان دبستانی</VernacularTitle>
    <FirstPage>1</FirstPage>
    <LastPage>12</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>سمانه</FirstName>
                <Affiliation>کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران</Affiliation>
      </Author>
      <Author>
        <FirstName>اعظم</FirstName>
                <Affiliation>مدرس دانشگاه، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>2024</Year>
        <Month>01</Month>
        <Day>07</Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">اختلال اضطراب جدایی یکی از رایج‌ترین اختلالات روانی در بین کودکان و نوجوانان است و لذا با توجه به شیوع این اختلال در کودکان و آثار زیان‌بار آن بر رشد و عملکرد کودکان و جلوگیری از تداوم و درمان آن، پژوهش در حوزه کودک و شناسایی عوامل مؤثر بر آن بسیار اهمیت دارد. بنابراین هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی نقش اضطراب و روابط موضوعی مادران در پیش‌بینی اضطراب جدایی کودکان دبستانی بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه‌ دانش‌آموزان پایه اول ابتدایی شهر قم در سال 1400 بود که تعداد آن‌ها براساس آمار اخذشده از اداره آموزش و پرورش برابر با 23864نفر بود. نمونه آماری شامل 378نفر از اعضای جامعه آماری مذکور بود که با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزارهای به‌کار گرفته‌شده شامل مقیاس سنجش اضطراب جدایی هان و همکاران(2003) و پرسشنامه اضطراب بک(1990) و مقیاس روابط موضوعی بل(1995) بودند. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش همزمان نرم‌افزار SPSS نسخه26 استفاده شد. نتایج نشان داد که حدود 6/13درصد واریانس اضطراب جدایی کودکان توسط اضطراب مادران و زیرمقیاس‌های روابط موضوعی مادران پیش‌بینی می‌شود. اضطراب مادران رابطه مثبت و معناداری با اضطراب جدایی کودکان دارد. دلبستگی نا‌ایمن، بیگانگی، بی‌کفایتی اجتماعی و خودمیان‌بینی رابطه مثبت و معناداری با اضطراب جدایی کودکان دارند. از بین متغیرهای پژوهش، بیگانگی در پیش‌بینی اضطراب جدایی کودکان در رتبه اول قرار دارد.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/14733175</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
