موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله پیشرفت های نوین در روانشناسی، علوم تربیتی و آموزش و پرورش 2588-6967 1 8 نقش امیدواری در عزت نفس با میانجی شادکامی در بین دانش آموزان دختر و پسر سال آخر دوره متوسطه دوم شهر بیرجند نقش امیدواری در عزت نفس با میانجی شادکامی در بین دانش آموزان دختر و پسر سال آخر دوره متوسطه دوم شهر بیرجند 17 31 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA حسین فاطمه حسین The purpose of this study was to investigate the role of hope in self-esteem with the role of mediator of happiness among second year high school students in Birjand and comparing girls and boys. The research method was descriptive-correlational and the statistical population consisted of 2003 students who use A cluster sampling of 320 individuals was selected as sample population. To measure the happiness variable, the Oxford questionnaire, Argyle and Lev (1989), self esteem were used by Rosenberg questionnaire (1979) and hoped for the Snyder questionnaire (1991). Validity and reliability of questionnaires have been provided. Data analysis was done at descriptive level (frequency, mean, standard deviation) and inferential level (Pearson correlation, analysis of variance and regression). The results indicated that hope with two variables of happiness and self-esteem was related; however, self-esteem and happiness did not have a significant relationship, and so measuring the mediating role in this relationship was not possible. There was no significant difference in the status of the three variables in comparison with girls and boys پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش امیدواری در عزت نفس با نقش میانجی شادکامی در بین دانش آموزان سال آخر متوسطه دوم شهر بیرجند و مقایسه دختران و پسران انجام گرفته است روش پژوهش توصیفی‌ همبستگی و جامعه آماری شامل 2003 نفر دانش آموز که با استفاده از نمونه گیری خوشه ای تعداد 320 نفر بعنوان افراد نمونه انتخاب گردید. برای سنجش متغیر شادکامی از پرسشنامه آکسفورد، آرجایل و لو (1989)، عزت نفس از پرسشنامه روزنبرگ (1979) و برای امیدواری از پرسشنامه اسنایدر (1991) استفاده گردیده است. روایی و پایایی پرسشنامه ها تأمین شده است. تجزیه و تحلیل داده ها در سطح توصیفی (فراوانی، میانگین، انحراف معیار) و سطح استنباطی (همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس و رگرسیون) انجام گرفت. نتایج حاکی از آن بود که امیدواری با دو متغیر شادکامی و عزت نفس رابطه دارد؛ اما عزت نفس و شادکامی رابطه معنی دار نداشتند و بنابراین سنجش نقش میانجی در این رابطه مقدور نبود. همچنین در مقایسه دختران و پسران تفاوت معناداری در وضعیت سه متغیر مذکور مشاهده نشد. /downloadfilepdf/503674