هدف اين مقاله تشريح نحوه شكل‌گيري مسئوليت‌پذيري نوجوانان دبيرستاني در عرصۀ جامعه است. در اين تحقیق نقش دو نهاد خانواده و مدرسه در وضعيت مسئوليت‌پذيري بررسي می‌شود. جامعه پژوهش را دانش‌آموزان دبيرستاني شهر تهران شكل مي‌دهد. حجم نمونه آماري 479 دانش‌آموز از 10 دبيرستان است كه به صورت نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌بندي شده انتخاب شدند. فرضيه تحقيق درباره احساس امنيت، احساس تعلق و عزت نفس و مسئوليت‌پذيري در محیط آموزشی می باشد. مطابق نتايج تحقيق مسئوليت‌پذيري در مدرسه براساس مسئولیت‌پذیری در خانه قابل پیش‌بینی است. فرضيه تحقيق تاييد شده، لذا لازمه احساس تعلق بوجود آمدن احساس امنيت است و لازمه بوجود آمدن عزت نفس بوجود آمدن سه نياز احساس امنيت، احساس تعلق و داناشدن است و نيز لازمه مسئوليت‌پذيري کسب آگاهی، تامين احساس امنيت، احساس تعلق و عزت نفس است. با توجه به شاخص محاسبه شده بين مسئوليت‌پذيري و احساس امنيت، احساس تعلق و عزت نفس را می‌توان از مسئوليت‌پذيري در مدارس پیش‌بینی نمود.

مسئوليت‌پذيري احساس امنيت احساس تعلق داناشدن عزت نفس احساس مسئوليت.